Хэцүү анги, Хэцүүхэн ч кино!

За өнөөдөр Монголын үндэсний олон нийтийн телевизээр нээлтээ хийсэн хэцүү анги киног сонирхолоо. Надад бүр хэлэх ч үг олдохгүй байна. Анх youtube-ээр хэдэн сцен үзээд л би хараал урсгахын хажуугаар Монгол кинонуудыг өрөвдөж суулаа. Миний сэтгэл гаргаж бичсэн comment-ийн хариуд уг киноны продюсер намайг өрөвдөж байгаагаа илэрхийлсэн хариу захиа бичиж билээ. Тухайн үеийн миний бодол буруу байсан юм болов уу гэж бодон өнөөдөр уг киног хичээнгүйлэн үзлээ. Үнэнийг хэлэхэд надад бүр хэлэх ч муу үг олдсонгүй. Муухан теле зохиомж үзэж байгаатай ялгаагүй мэт санагдав. Уг кинонд өсвөр насны охид хөвгүүдийг шалгаруулалтанд оруулж сонгон авсан гэхэд ямар сохойсон хүн нь ийм амьтдыг авчихдаг байна аа гэсэн бодол төрж суув. Жүжиглэлт гэдэг зүйлийг би 40 минутын турш анхааралтай ажиглан суусан боловч ердөө ч харж чадсангүй. Киноны төгсгөлд уг киног MNB-ийн сэтгүүлч бүсгүй Оюундарь продюсэрлэсэн болохыг мэдэж аваад айхын ихээр айж өрөвдөхийн эрхээр өрөвдөх шиг. Оюундарь бүсгүйд хандаж хэлэхэд эхлээс сайхан кино үзээд, кино гэж юу байдгийг мэдэж авчихаад дараа нь хөнжлийнхөө хирээр хөлөө жийсэн юм хиймээр юм. Би их мундаг кино шүүмжилээд байхаар түвшиний мэдлэгтэй хүн биш байх л даа. Гэвч кинонд хайртай хүний үүднээс, нэн түрүүнд үзэгчийн үүднээс миний харсан зүйл бол зүгээр л 40 минутын турш энгийн нэг сонирхогчийн камераар хэдэн дүрс авснаа эвлүүлчихсэн, юу ярьж байгаа нь сонсогдохгүй байхад кино гэж нэрийдсэн хувийн бичлэг мэт санагдлаа. Нэгэнт л хөрөнгө мөнгө зарж хийж байгаа зүйл учир кино хийж баймаар юм. Теле жүжиг үзсээр байгаад залхаж ч байх шиг. Эцэст нь хэлэхэд уран бүтээлчид битгий ийм хоёрын хооронд авцалдаагүй өрөвдмөөр юм хийж байгаачээ. Түүгээр чинь зарим нэгэн хүмүүс хүмүүжээд нүд нь сохроод байна шүү дээ!!!